Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
logo do druku
 
WIRTUALNE MUZEUM SGH
Uroczystości : Jan Drewnowski Leonid Hurwicz
 

 Profesor Jan Drewnowski i Profesor Leonid Hurwicz

 
W 1994 r. SGH przyznała tytuł doktora honoris causa Profesorowi Janowi Drewnowskiemu. Profesor Tadeusz Kowalik w opinii o dorobku naukowym Profesora Drewnowskiego napisał m.in.: „Trwałym osiągnięciem Drewnowskiego pozostają indykatory społeczne. Dzięki nim potrafił On rzeczywiście dokonać znacznego przybliżenia teorii ekonomii do rzeczywistości... Drewnowski, paradoksalnie, wniósł sporo do naszej wiedzy o kolektywistycznym państwie i jego preferencjach społecznych”.

W tym samym roku tytuł doktora honoris causa SGH otrzymał Profesor Leonid Hurwicz, późniejszy laureat Nagrody Nobla 2007 w dziedzinie ekonomii. Promotorzy i recenzenci w przewodzie podkreślali osiągnięcia Profesora Hurwicza w zakresie: ekonometrii, głównie teorii programowania matematycznego i teorii gier, teorii równowagi ogólnej i efektywnych systemów ekonomicznych oraz transformacji instytucjonalnej
 
13 kwietnia 1994 roku, podczas po raz pierwszy obchodzonego w SGH Święta Szkoły, odbyła się uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa Profesorowi Janowi Drewnowskiemu i Profesorowi Leonidowi Hurwiczowi.
 
Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa SGH Profesorowi Janowi Drewnowskiemu i Profesorowi Leonidowi Hurwiczowi

Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa SGH Profesorowi Janowi Drewnowskiemu i Profesorowi Leonidowi Hurwiczowi
Goście i społeczność akademicka
Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa SGH Profesorowi Janowi Drewnowskiemu i Profesorowi Leonidowi Hurwiczowi
Profesor Jan Drewnowski

Profesor Leonid Hurwicz
Profesor Janusz Beksiak, dziekan Kolegium Analiz Ekonomicznych

JM Rektor prof. Janina Jóźwiak wręcza dyplom doktora honoris causa prof. Janowi Drewnowskiemu
Dyplom doktora honoris causa prof. Jana Drewnowskiego

Przemawia prof. Jan Drewnowski
Prof. Eufemia Teichmann - dziekan Kolegium Gospodarki Światowej

Prof. Eufemia Teichmann - dziekan Kolegium Gospodarki Światowej
JM Rektor prof. Janina Jóźwiak wręcza dyplom doktora honoris causa prof. Leonidowi Hurwiczowi

Dyplom doktora honoris causa prof. Leonida Hurwicza
Profesor Leonid Hurwicz

Profesor Leonid Hurwicz
Spotkanie w Klubie Profesorskim - prof. Jan Drewnowski i prof. Elżbieta Adamowicz
 
 
 
 
Spotkanie w Klubie Profesorskim - prof. Leonid Hurwicz, JM Rektor prof. Janina Jóźwiak, prof. Krzysztof Rutkowski - prorektor i prof. Marek Rocki - prorektor


fot. Maciej Górski
 


prof. nadzw. dr hab. Juliusz Kotyński                                                                                                                      
Warszawa, dnia 25 sierpnia 1993 r.
Instytut Polityki Handlu Zagranicznego SGH
 
 
Ocena dorobku naukowego i organizacyjnego
profesora Leonida Hurwicza - kandydata do tytułu
doktora honoris causa Szkoły Głównej Handlowej
 
 
 
Leonid Hurwicz, urodzony w 1917 r., emerytowany profesor ekonomi Uniwersytetu Minnesota w Minneapolis, USA, ma wybitny dorobek naukowy i organizacyjny oraz znaczącą pozycję w literaturze światowej.
 
Leonid Hurwicz zdobył wszechstronne wykształcenie w zakresie nauk humanistycznych i ścisłych. W 1938 r. ukończył Uniwersytet Warszawski, uzyskując stopień magistra prawa. W latach 1938-39 studiował w London School of Economics, a następnie (1939-40) w Instytucie Wyższych Studiów Międzynarodowych w Genewie. Po wyemigrowaniu do USA w 1940 r. kontynuował w latach 1940-42 studia ekonomiczne w Uniwersytecie Chicago i Uniwersytecie Harvarda.
 
Dorobek naukowy Leonida Hurwicza – zapoczątkowany w 1944 r. artykułem w czasopiśmie „Econometrica” nt. stochastycznych modeli fluktuacji gospodarczych – liczy ponad 100 pozycji, o dużym znaczeniu dla rozwoju różnych dziedzin nauk ekonomicznych. Na szczególne podkreślenie zasługuje wszechstronność zainteresowań naukowych kandydata i interdyscyplinarny charakter prowadzonych przez niego badań. Z tego tez względu imponujący dorobek naukowy Profesora Hurwicza jest trudny do jednoznacznej klasyfikacji i prezentacji. Obejmuje on znaczące prace z teorii ekonomii, organizacji i zarządzania, statystyki, ekonometrii, cybernetyki, matematyki i badań operacyjnych, rozszerzające i integrujące zdobycze wiedzy z różnych dyscyplin. Generalną cechą jego dorobku z dziedziny ekonomii jest wykorzystywanie nowoczesnego aparatu matematycznego do rozwiązywania nowych zagadnień, o ważnym znaczeniu dla teorii i praktyki gospodarczej.
 
Do osiągnięć najwyższej rangi w nowoczesnej literaturze ekonomiczno-matematycznej należy zaliczyć wkład Profesora Hurwicza w rozwój teorii programowania matematycznego i teorii gier. Jest on autorem i współautorem (wraz z K. Arrowem i H. Uzawą) licznych publikacji z dziedziny programowania liniowego i nieliniowego oraz teorii optymalnych decyzji, z których pierwsza jest pionierska praca „Linear Programming and General Theory of Optimal Behavior” („Econometrica”, 1947). L. Hurwicz prowadził badania w tej dziedzinie przez wiele lat, przyczyniając się do rozwiązania wielu ogólnych i szczegółowych zagadnień programowania. Główne wyniki tych badań były przedstawione m.in. w pracach „Programming in Linear spacer” (w książce K. J. Arrow, L. Hurwicz, H. Uzawa, „Studies in Linear and Nonlinear Programming”, 1958) i „Programming Involving Infinitely Many Variables and Constraints”, w książce nt. analizy działalności oraz teorii wzrostu i planowania, opublikowanej w 1967 r. pod red. E. Malinvaud i M. O. Bacharacha.
 
L. Hurwicz wniósł także istotny wkład do teorii ekonometrii przez swe badania nad metodami estymacji, identyfikacji, predykcji i agregacji modeli ekonometrycznych. Był jednym z pierwszych autorów, którzy zajmowali się modelami ekonomicznymi z parametrami losowymi („Systems with Nonadditive Disturbances”, w książce pod redakcją T.C.Koopmansa „Statistical Inference in Dynamic Economic Models”, 1950).
 
O wczesnym zainteresowaniu L. Hurwicza problemami cybernetyki i informatyki świadczy artykuł z 1950 r.: „Some Implications of Electronic Thinking Organisms”.
 
Do głównego nurtu działalności naukowej kandydata należy szereg wybitnych prac z różnych dziedzin ekonomii – teorii równowagi ogólnej (w tym teorii wymiany), teorii popytu, konsumpcji i dobrobytu, teorii cen, teorii rozwoju i planowania. Na wyróżnienie zasługuje zwłaszcza dorobek Profesora Hurwicza w zakresie badań nad decentralizacją (dekompozycją) i efektywnością systemów ekonomicznych i procesów alokacji zasobów. Przykładem osiągnięć z tej dziedziny są publikacje z lat 1960-1985, np. „Conditions for Economic Efficiency of Centralized and Decentralized structures” (w książce pod red. G. Grossnana, „Value and Plan, Economic Calculation and Organization in Eastern Europe”, 1960), czy prace Hurwicza przedstawione w zbiorze „Decision and Organization” (1972), poświęconym J. Marschakowi, jak i prace z połowy lat 80-tych, np. „Incentive Aspects of Decentralization” (w „The Handbook of Mathematical Economics”, t. III , red. K. J. Arrow, M. Intriligator, 1985).
 
Wśród najnowszych prac L. Hurwicza są też publikacje poświęcone teoretycznym i praktycznym zagadnieniom transformacji instytucjonalno-gospodarczych i rozwoju, w tym problemom przekształceń własnościowych w Polsce.
 
Dorobek dydaktyczny i organizacyjny profesora L. Hurwicza jest również bardzo wszechstronny i bogaty. W trakcie swojej długiej kariery zawodowej pracował on w wielu czołowych uniwersytetach w USA (w tym w uniwersytetach Minnesota, Illinois, Chicago, Harvard, MIT, Berkeley, Stanford) i w innych krajach (Indie, Chiny, Japonia, Indonezja), piastował ważne funkcje organizacyjne i honorowe w wielu prestiżowych instytucjach i towarzystwach naukowych oraz w komitetach redakcyjnych czasopism naukowych o zasięgu międzynarodowym.
 
Był pracownikiem organizacji międzynarodowych (EKG ONZ – 1948) oraz konsultantem wielu amerykańskich agencji rządowych i korporacji (w tym Rand Corporation). Uczestniczył w wielu ważnych międzynarodowych konferencjach naukowych.
 
Profesor Hurwicz był wyróżniony wieloma honorowymi tytułami naukowymi, w tym tytułem doktora nauk przez Northwestern University, USA w 1980 r. oraz doktoratem honoris causa przez Uniwersytet Autonomiczny w Barcelonie w 1989 r.
 
Ze względu na swój wybitny wkład w rozwój nauk ekonomicznych, poważne osiągnięcia organizacyjne i wysoko cenioną działalność naukową na forum międzynarodowym, a także ze względu na bliskie związki z Polską i współpracę naukową z naszą uczelnią Profesor Leonid Hurwicz jest, moim zdaniem, bardzo dobrym kandydatem do przyznania tytułu doktora honoris causa przez Szkołę Główną Handlową. Na podstawie bardzo wysokiej oceny dorobku naukowego i organizacyjnego kandydata wniosek w tej sprawie w pełni popieram.




Wojciech Maciejewski                                                                                                                                       Warszawa, dnia 12 stycznia 1994 r
Uniwersytet Warszawski
 
 
Ocena dorobku naukowego i organizacyjnego Prof. Leonida Hurwicza
w związku z wszczęciem procedury nadania mu doktoratu honoris causa
Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
 
 
 
Prof. Leonid Hurwicz należy do wąskiego grona najbardziej wybitnych uczonych światowych zajmujących się szeroko rozumianą ekonomią matematyczną, a może szerzej teorią ekonomii. Lista jego najważniejszych publikacji zawiera ponad 100 pozycji. Wśród współautorów jego dorobku znaleźć można wszystkie liczące się osobowości w środowisku ekonomii światowej okresu po drugiej wojnie światowej. Każda strona spisu jego publikacji mogłaby być wystarczającym powodem do dumy dla wielu uznanych autorytetów.
 
Dla nas Polaków na szczególne podkreślenie zasługuje fakt jego polskich korzeni. Rodzice prof. Hurwicza byli Polakami. Tylko wydarzenia pierwszej wojny światowej sprawiły, że urodził się w Moskwie, dokąd uciekli jego rodzice. Cały okres międzywojenny spędził w Warszawie, dokąd wrócił wraz z rodziną. Na Uniwersytecie Warszawskim w 1938 roku ukończył studia prawnicze. Następne lata spędził na studiach ekonomii w najbardziej prestiżowych ośrodkach nauki światowej: London School of Economics (1938-1939), Institut des Hautes Etudes Internationales, Geneva (1939-1940), Harvard University (1941) i The University of Chicago (1940-1942). Jest to naprawdę imponujący przegląd ośrodków i szkół ekonomii.
 
W początkowym okresie zainteresowania naukowe prof. Hurwicza skupiały się wokół różnych teoretycznych problemów ekonometrii. Prace swoje publikował w najbardziej prestiżowym wydawnictwie „Econemetrica”, organie Econometric Society. W 1949 roku uzyskał prestiżowy stopień Fellow tego Towarzystwa, a w 1969 roku został Prezydentem Econometric Society. Prof. Hurwicz był również w latach 1944-46 współpracownikiem historycznej już grupy badaczy modelowania ekonometrycznego, która stworzyła podstawy nowoczesnej ekonometrii, tak zwanej Cowles Commission.
 
Drugi nurt badań dotyczy różnych zagadnień optymalizacji decyzji w zagadnieniach ekonomicznych. Cechą charakterystyczna tego kierunku badań naukowych prof. Hurwicza jest fakt, iż problemy optymalizacji interesowały go nie tylko z punktu widzenia techniki optymalizacji, ale również – czy może przede wszystkim – ekonomicznych problemów z nimi związanych. I w tym przypadku również prace były prowadzone z najlepszymi naukowcami ostatnich pięćdziesięciu lat na świecie. Trudno znaleźć znaczące nazwisko w tym środowisku, z którym prof. Hurwicz nie prowadziłby wspólnych badań.
 
Kolejny kierunek zainteresowań badawczych to problemy mikroekonomii, zachowania firm, kwestii informacji. Istotna część jego dorobku naukowego dotyczy zagadnień równowagi ogólnej rozpatrywanych przy różnych założeniach wyjściowych. I w tych dziedzinach również powtórzyć można to, co już napisałem w przypadku ekonometrii i badań operacyjnych, iż profesor współpracuje zawsze z najlepszymi nazwiskami w danej dziedzinie, publikuje w najlepszych specjalistycznych wydawnictwach naukowych, jest członkiem najbardziej prestiżowych towarzystw naukowych z danej dziedziny.
 
Prof. Hurwicz był pracownikiem takich uniwersytetów jak: MIT, The Uniwersity of Chicago, Stanford University, Harvard University, University of California, Berkeley, University of Minnesota i wielu innych. Trudno o prestiżowy uniwersytet w Ameryce, z którym przez pewien czas nie byłby związany profesor Hurwicz.
 
Prof. Hurwicz jest członkiem większości liczących się towarzystw ekonomicznych w Ameryce i na świecie. W wielu z nich pełnił, w niektórych nadal pełni wysokie funkcje. Jest członkiem redakcji naukowych wielu najlepszych międzynarodowych czasopism naukowych. Niezależnie od działalności czysto naukowych pełnił wiele funkcji doradczych w znaczących organizacjach i agencjach. Jest zapraszany z cyklami wykładów do wielu uniwersytetów na świecie. Duża ich część dotyczy uniwersytetów dalekiego wschodu.
 
W ostatnich latach Prof. Hurwicz podjął tematy transformacji systemowej, szczególnie przejścia od gospodarki centralnie planowanej do gospodarki rynkowej. W związku z tymi zainteresowaniami, a może nie tylko dlatego, w ostatnim okresie odwiedzał Polskę, dając wykłady w obecnej Szkole Głównej Handlowej. Miałem przyjemność uczestniczyć w niektórych. Wiem, że cieszyły się ogromnym zainteresowaniem polskich ekonomistów i studentów ekonomii.
 
Jest dla mnie ogromnym zaszczytem, że Rada Naukowa Kolegium Gospodarki Światowej zwróciła się do mnie z prośbą o przedstawienie opinii w sprawie nadania doktoratu honoris causa tak znakomitemu uczonemu, jakim niewątpliwe jest Profesor Hurwicz. Przedstawiony przeze mnie krótki przegląd zasadniczej działalności i jego osiągnięć naukowych pozwala stwierdzić, iż nadanie doktoratu honoris causa Szkoły Głównej Handlowej Prof. Leonidowi Hurwiczowi jest ze wszystkich miar uzasadnione. Każdy, najlepszy uniwersytet na świecie byłby zaszczycony mając w gronie swoich doktorów honoris causa takiego człowieka.
 
 
 
 
Praca wykonana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki" w latach 2012-2015